2
นนน

ยุง (Mosquitoes)

        เป็นแมลงที่สร้างความรำคาญและเป็นพาหะนำโรคที่มีความสำคัญต่อสาธารณสุขของประเทศไทยตามข้อมูลของ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข ยุงเป็นตัวกลางในการแพร่เชื้อโรคติดต่อหลายชนิดซึ่งส่งผลกระทบโดยตรงต่อสุขภาพของประชาชน โดยเฉพาะในพื้นที่ชุมชนเมือง โรงเรียนโรงงาน และสถานพยาบาล

        โรคที่มียุงเป็นพาหะและพบความเสี่ยงในประเทศไทยและภูมิภาคใกล้เคียงได้แก่ โรคไข้เลือดออก โรคไข้ปวดข้อยุงลาย (ชิคุนกุนยา) โรคไข้มาลาเรียโรคเท้าช้าง และโรคไข้สมองอักเสบเจอี (Japanese Encephalitis) ซึ่งล้วนเป็นโรคที่ต้องเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่อง นอกจากนี้ยุงยังสามารถเป็นพาหะนำเชื้อไวรัสอื่น ๆ ที่พบในระดับนานาชาติซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการควบคุมยุงในเชิงป้องกัน

        การแพร่เชื้อจากยุงเกิดจากการเจาะดูดเลือด และยุงสามารถขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็วในพื้นที่ที่มีแหล่งเพาะพันธุ์เช่น น้ำขัง ภาชนะเก็บน้ำ หรือบริเวณที่ขาดการจัดการด้านสุขาภิบาลการควบคุมและป้องกันยุงอย่างเป็นระบบจึงเป็นมาตรการสำคัญในการลดความเสี่ยงด้านสุขภาพและเพิ่มความปลอดภัยให้กับผู้อยู่อาศัยและผู้ใช้งานในพื้นที่

การป้องกันเบื่องต้น

    STEP 1: ควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุง; แหล่งที่มีน้ำขังรางระบายน้ำที่มีสิ่งอุดตัน และทำให้น้ำมีการไหลเวียนได้ตามปกติจะช่วยลดปริมาณยุงได้อย่างมีนัยยะ

    STEP 2: ตัดแต่งพุ่มไม้ให้มีแสงสามารถส่องผ่านได้;แหล่งพุ่มไม้ที่รกทึบ และมีความชื้นสูงจะเป็นแหล่งเกาะพักชั้นเยี่ยมของยุง

    STEP 3: หลีกเลี่ยงการทำกิจกรรมภายนอกในช่วงเวลาพรบค่ำ; เนื่องจากยุงจะออกหากินในช่วงพรบค่ำเป็นหลักแต่มีบางสายพันธุ์ที่ออกหากินในช่วงบ่าย เช่นยุงลาย

    STEP4: ปลูกต้นไม้บางประเภทเพื่อช่วยไล่ยุง; มีต้นไม้บางชนิดที่ผลิตสารระเหยประเภทที่ยุงไม่ชอบเช่น กลิ่นตะไคร้หอม, มะนาวฝรั่ง, กะเพรา, ยูคาลิปตัส, โรสแมรี,และพืชตระกูลมินต์

ปรึกษาฟรี โทร 062-888-7922