เห็บ/หมัด

เห็บ vs หมัด
        การจัดการเห็บและหมัดเมื่อเกิดการระบาดในบ้านต้องอาศัยความเข้าใจทางชีววิทยาเพื่อตัดวงจรชีวิตที่มีประสิทธิภาพเนื่องจากพวกมันไม่ได้อาศัยอยู่บนตัวสัตว์ตลอดเวลาแต่จะหลบซ่อนตามสภาพแวดล้อมรอบตัวเรา

        ชีววิทยาเบื้องต้น: เห็บ vs หมัด

เห็บ (Ticks): ไม่ใช่แมลงแต่เป็นสัตว์ตระกูลเดียวกับแมงมุม (มี 8 ขาในตัวเต็มวัย)ไม่กระโดดแต่ใช้วิธีคลาน แม่เห็บ 1 ตัวสามารถวางไข่ได้ถึง 3,000–7,000 ฟองตามซอกกำแพงหรือที่สูง

หมัด (Fleas): เป็นแมลง (มี 6 ขา)ร่างกายแบนทางด้านข้างเพื่อเคลื่อนที่ผ่านขนสัตว์ได้เร็ว กระโดดได้ไกลและสูงวงจรชีวิตส่วนใหญ่ (ไข่, ตัวอ่อน, ดักแด้)อยู่ตามพื้นพรมหรือที่นอนสัตว์เลี้ยง

        การป้องกันเบื่องต้น

เมื่อเกิดการระบาด ต้องทำพร้อมกันทั้ง 3 ส่วน:ตัวสัตว์,ในบ้าน, และนอกบ้าน

การจัดการภายในบ้าน

ดูดฝุ่นอย่างละเอียด:เน้นบริเวณซอกมุม พื้นไม้ พรม และที่นอนสัตว์เลี้ยงหลังดูดเสร็จให้รีบนำถุงเก็บฝุ่นไปทิ้งนอกบ้านทันที

ซักทำความสะอาด:นำผ้าปูที่นอนและเครื่องนอนสัตว์เลี้ยงไปซักด้วยน้ำร้อนเพื่อฆ่าไข่และตัวอ่อน

วิธีธรรมชาติ: ใช้น้ำส้มสายชู ผสมน้ำ 1:1 ฉีดพ่นตามจุดเสี่ยง หรือโรยดินเบา (DiatomaceousEarth) ตามขอบประตูซอกกำแพงเพื่อให้เห็บหมัดขาดน้ำและตายไปเอง

การจัดการบนตัวสัตว์เลี้ยง

ใช้ยาป้องกันที่สัตวแพทย์แนะนำ: ยาหยดหลัง, ยาทาน (เช่นกลุ่ม Bravecto,Simparica), หรือปลอกคอกันเห็บ

การดูแลทำความสะอาดสัตว์เลี้ยง: อาบน้ำ, ตัดขน,แปรงขนและตรวจหาเห็บหมัดเป็นประจำ

การจัดการนอกบ้าน (ถ้ามีสวน)

ตัดหญ้าให้สั้น: เห็บหมัดชอบที่ชื้นและรก การตัดหญ้าช่วยให้แสงแดดส่องถึงพื้นซึ่งความร้อนและแสงแดดจะช่วยจำกัดจำนวนพวกมัน

พ่นยาบริเวณสวน: ใช้สารเคมีกำจัดแมลงฉีดพ่นตามพุ่มไม้และพื้นหญ้า

ข้อควรระวัง

การกำจัดอาจต้องใช้เวลา หลายเดือน กว่าจะหมดสิ้นเนื่องจากระยะ "ดักแด้" ของหมัดทนต่อสารเคมีมากห้ามนำน้ำยาสำหรับพ่นพื้นไปใช้บนตัวสัตว์เลี้ยงโดยตรงเด็ดขาด

ปรึกษาฟรี โทร 062-888-7922